van links naar rechts: Roelie, Janny, Ger, Onnolientje

Ger en Jannie

De slak bij Recreatiecentrum

De Bosrand in Ter Apel

tekst Agnes Spruit/foto's  Jaco Troost

Dat bevlogenheid en passie de belangrijkste ingrediënten zijn om energie te halen uit je werk is vandaag duidelijk geworden tijdens ons bezoek aan Roelie Thole van recreatiecentrum
 de Bosrand in Ter Apel.

’Niet veel mensen kennen deze plek’, zegt Roelie, die ik na het horen van haar verhaal de eervolle titel
’Moeder van de Bosrand’ zou willen geven.
In het recreatiecentrum zorgt zij samen met mensen met een beperking voor haar gasten.

Het gebouw van omstreeks 1930 was vroeger ’De School met de Bijbel’. ’Al mijn broers en zussen hebben hier ook op school gezeten en ik zie mezelf hier nog lopen als kind. Mijn vader was hier ook op school. Het restaurant waar we nu zitten was de 1e en 2e klas.
Ik zie het nog voor me, de kratten schoolmelk op de radiator en daar achter de bar het schoolbord.’

Roelie

Nu is het schooltje een gezellig nest. Overal zijn sfeervolle hoekjes en decoraties.

’We willen terug naar de eenvoud. We laten mensen eten reserveren zodat we geen voedsel verspillen. Voor de inrichting willen we niet te veel nieuwe dingen kopen, maar veel hergebruiken. De mensen van de dagbesteding vinden dat ook leuk. We gaan gezellig een dagje weg en zoeken leuke spulletjes om het gezellig te maken. Soms maken ze zelf versieringen als er iemand zijn verjaardag hier komt vieren, of voor een high tea’.

Trots laten Janny en Onnolientje de glanzende zelfgemaakte bloemen zien die binnenkort worden gebruikt voor een bruiloft in de Bosrand.

’Voor mij is Cittaslow ook maatschappelijke betrokkenheid, we organiseren bijvoorbeeld wel eens een ’aanschuiftafel’ voor mensen uit de wijk. Ik kook zelf graag en ik doe het vaak samen met een vrijwilliger. Hij is bijna blind en vindt koken leuk. Op deze manier heeft hij ook een zinvolle invulling van zijn dag en contact met mensen.’

Het zorgen voor mensen heeft er altijd in gezeten bij Roelie. Ze heeft opleidingen gedaan zoals ziekenverzorging, manuele therapie en sociaal pedagogisch werk. Ze was sociaal werkster en organiseerde allerlei activiteiten. Toen kwam dit schooltje in beeld. Alles valt hier op zijn plaats. Roelie en haar man Henk wonen nu in de oude kleuterschool.

’Vroeger op school zag je wel verschillen hoor. Ik ben geboren in Burgemeester Beinsdorp. Mijn ouders waren harde werkers en we droegen gebruikte kleren. Maar van mijn ouders heb ik meegekregen dat je nooit anders bent dan iemand die hoog op de ladder staat. Dat wil ik ook uitdragen. Hier is het niet het IQ dat telt, maar het E (emotionele) Q. Er zijn bijvoorbeeld mensen met autisme of angsten, en ik probeer bij mensen omhoog te halen wat ze kunnen. Je bent niet ’je beperking’, je bent ’hoe je er mee omgaat.’ Langzaam zie je mensen stapje voor stapje groeien, proberen en ontdekken. Die vreugde is voor mij belangrijk. Voor mij zelf is het een mooie manier om mijn leven te vullen.’

’Helaas kreeg ik zelf een naar ongeval, waardoor ik een hersenbeschadiging heb opgelopen. Ik kan niet alle activiteiten meer uitvoeren zoals ik zou willen, maar daarvoor is nu hulp aangetrokken, en het is de bedoeling dat mijn dochter mij gaat opvolgen.’

Als Roelie even iets kwijt is helpen Ger en Jannie uit de keuken met zoeken. ’Ja, dat is wel het mooie zo. We helpen elkaar.’

Het voelt bij Roelie alsof je wordt opgenomen in een familie. Het is gezellig en je voelt je welkom. Na een emotioneel verhaal over haar persoonlijk gevecht om te leren omgaan met de gevolgen van het ongeval, voel ik een diep respect voor Roelie die aan den lijve ondervindt hoe het is om met een beperking te leven en daaruit al haar krachten put om anderen te helpen.

We plaatsen de Cittaslowslak in de entreehal en maken een foto met z’n allen. Intussen hebben Ger en Jannie heerlijk gekookt en eten we gezellig met elkaar.

Na het eten lopen we nog even door de toekomstige moestuin en worden hartelijk uitgezwaaid door Roelie. Het was een indrukwekkende en mooie ontmoeting.

Hoe zijn de slakken ontstaan

De slakken zijn gemaakt tijdens het Cittaslow-educatieproject voor de basisscholen in 2018. De leerlingen kregen verschillende workshops aangeboden over streekproducten, infrastructuur, landschap en tradities. Agnes Spruit, beeldend kunstenares, theatermaakster en supporter van Cittaslow, verzorgde voor dit project workshops voor de basisscholen van Westerwolde. In het Grote Kruithuis in Bourtange stond haar expositie ’Rondedans met Moeder Aarde’, een expositie over natuur, milieu en duurzaamheid, gemaakt van ruig vilt van schapenwol en natuurlijk materiaal. Naar aanleiding van deze expositie hebben de kinderen natuur en milieu ’schrijfsels’ gemaakt.

 

Om kennis te maken met de kunstvorm hebben de kinderen een viltwerk gemaakt met daarop een persoonlijk item. Alle werkjes zijn gepresenteerd in de schaapskooi van Staatsbosbeheer in Ter Borg tijdens Westerwolde Rijgt (ook supporter van Cittaslow). De andere workshops van het educatieproject heeft Agnes gepresenteerd in exposities bij andere supporters zoals ’Molen de Korenbloem’ in Vriescheloo en ’Museum Terra Mora’ in Bourtange.

 

Westerwolde is het prachtige landschap dat de basis is van het leven, het werk en de verbindingen die mensen met elkaar hebben. Op de slak is een gele viltkabel te zien met balletjes die dit symboliseren. Oh, ja, en er staan bomen tussen de huisjes! Dat is op het originele Cittaslow-logo niet zo. Agnes heeft ze toegevoegd omdat Westerwolde zich openbaart als een weelderige, groene, natuurrijke gemeente. En natuur en duurzaamheid zijn een belangrijk onderdeel van Cittaslow.

 

De slakken hebben al eerder een tour gemaakt langs de basisscholen en de bibliotheek in Ter Apel. Nu zijn de supporters aan de beurt. Geniet, en lees wat mensen beweegt. Je zult ontdekken dat een initiatief of onderneming meer is dan een logo!

Ook deelnemen aan

de Slak-on-Tour?

lees hier meer daarover

CONTACT INFO

Dorpsstraat 1

9551 AB SELLINGEN

0599-320220

info@cittaslowwesterwolde.nl

VOLG ONS